ccccc
Pensjonat Młynczysko
O nas Pokoje Atrakcje Wesela Konferencje Referencje Kontakt
Atrakcje turystyczne w regionie
Atrakcje w Młynczysku
Szef Kuchni poleca DZICZYZNĘ
Sanktuarium w Studziannie - Poświętnem

Największą uwagę wśród zabytków w naszej gminie przyciąga Sanktuarium w Studziannie – Poświętnem.


Trudne jest ustalenie daty rozpoczęcia budowy Jest bardzo prawdopodobne, że już w 1688 r. przystąpiono do zakładania fundamentów pod sam kościół. Założenie fun­damentów ustaliło następujące jej parametry: długość - 44 m, szerokość w "ramionach krzyżowych" - 29,3 m. Wkrótce zaczęto wznosić na fundamentach mury. Podanie miejscowe głosi, że przygotowując wapno do wiązania cegieł, zabito 9 wołów, które wrzucono do niego, aby podnieść jakość materiału. Surowe mury stanęły w pierwszym 20-leciu XVIII w. Powstały na podmurowaniu z ciosów piaskowca, z cegły o wymiarach 27,6 x 14,3 x 6,8 cm, mając tylko niektóre elementy kamiennej.

klasztor_m Kościół w kształcie krzyża posiada jednej wysokości: nawę główną i poprzeczną prezbiterium. Na przecięciu nawy głównej z poprzeczną mieści się duża kopuła, a na dwóch bocznych, przyfrontowych kap­licach dwie kopuły małe identycznego kształtu. Wysokość nawy głównej wynosi 18 m, wysokość do krzyża na głównej kopule - 45 m. ?ciany zewnętrzne podzielono pilastrami bez żadnych ozdób, natomiast fron­ton obficie nimi urozmaicono /m.in są tam nisze z posągami duchow­nych, dwie figury świętych, anioł z krzyżem na szczycie/. Z frontonu wybudowano trzy wejścia. ?wiątynia może pomieścić około 3 tysiące stojących osób. Posiada dwie zakrystie: północną (właściwą) i połu­dniową, oraz chór muzyczny z organami (z pierwszej połowy XIX w., ale potem przerabiane). Obok kościoła od strony południowo - zachodniej stanęła dzwonnica, w której już w 1711 r. umieszczono dzwon o wysokości 55 cm i dolnej średnicy 73 cm - z napisem "Laudate Dominum im cymbalis et campanis benesonantibus. Anno Dni 1711 mem/re/ Decembris". Na kloszu odlane zostały obrazy Matki Boskiej Studziańskiej i Pana Jezusa na krzyżu. Natomiast po stronie północno - zachodniej świątyni wystawiono tzw. wieżę (basztę) zegarową, podobną nieco do dzwonnicy; miała służyć do umieszczenia na niej zegara.

102_0277 Fundamenty nowego kościoła powstały z funduszów Zofii Anny Starołęskiej, przyrodniej siostry ks. Jana Stanisława Zbąskiego, współwłaścicielki dóbr studziańskich. Ta hojna dobrodziejka przekazała Filipinom cały swój majątek. Konsekracja odbyła się w dniu 23 czerwca 1748 r, jak świadczy i o tym "tablica-dokument" ze skarbca kościelnego o niniejszej treści: "Na bezpośrednie polecenie Jego Wysokości Krzysztofa Antoniego na Słupowie Szembeka, Arcybiskupa Gnieźnieńskiego, Stałego Legata Papieskiego etc, niniejszy kościół studziański, pokonsekrowany pod wezwaniem św. Filipa Neri i św. Jana Chrzciciela został wraz z trzema ołtarzami, a mianowicie: Wielkim , Pana Jezusa Ukrzyżowanego i św. Filipa Neri w dniu 23 czerwca w Roku Pańskim 1748, przez Najświetniejszego i Najczcigodniejszego ks. Franciszka Antoniego na Dmeninie Kobielskiego, Biskupa ?uckiego i Brzeskiego, a rocznica poświęcenia tegoż kościoła będzie obchodzoną stale w najbliższą niedzielę przed uroczystością św. Jana Chrzciciela”. Barokowa budowla w dojrzałym stylu, wykonana z cegły, z podmurowaniem z piaskowca.

Ma dwie nawy boczne nieco niższe od nawy głównej. Sklepienie jej jest żaglowe. Wnętrze odznacza się bogatym wystrojem, świadczącym o wysokim kunszcie artystycznym. Dobór ołtarzy posiada charakter Maryjny, filipiński i pokutniczo-pątniczy. Wskazują na to: trzy ołtarze Bogarodzicy: główny z cudownym Obrazem M.B. Bolesnej i M.BJ Różańcowej; ołtarz św. Filipina Neri; ołtarz Chrystusa Ukrzyżowane­go, św. Jana Chrzciciela, kaznodziei pokuty, św. Piotra i św. Marii Magdaleny; ołtarz św. Michała, patrona pątników - rycerzy, św. Walentego, patrona chorych, i św. Antoniego z Padwy.


Obok koscioła wybudowano także klasztor. I znów należy stwierdzić, że źródła na ten temat są bardzo skąpe. Wiadomo tylko, że budowano ten dom etapami za "proboszczowania" czterech przełożonych: XX. Wojciecha Cellarego, Jakuba Wirskiego, Stanisława Rumpetowskiego i Kazimierza Przybylskiego. Pierwsza część gmachu została ukończona w 1768 r. Druga zaś w 1788 r. Nieznani są jego architekci. Klasztor jest murowany piętrowy, na planie dwóch wydłużonych prostokątów w kształcie litery "L". Sklepienie jego ma charakter kolebkowy, ale nad korytarza górnym mieści się piękny strop z belkowaniem modrzewiowym. Dwu spadowe dachy klasztoru są pokryte dachówką

W studziańskich podziemiach spoczywają przedstawicie znanych rodów jak: Boskich, Brykczyńskich, Brzezińskich, Dembińskich, Duninów, Grotowskich, Libiszowskich, Siedliskich, Zakrzewskich, Załuskich, Żarembów. Z latami studziańskie katakumby zgromadziły przeszło 80 trumien z prochami. Groby od fundamentów dzielone były jak kościół na trzy nawy. Tam też znajdował się bogato urządzony ołtarz, przy którym niekiedy celebrowano Msze św. Zachowało się panegiryczne barokowe epitafium, najstarsze w koście studziańskim, na cześć generała wojsk królewskich, Franciszka Hieronima Granowskiego, którego tu chowano 24.11.1736 r.

www.poswietne.pl




Spalski Park Krajobrazowy
Walka o niepodległość
Bunkry w Konewce
Kościół św. Józefa
Kościół św. Idziego w Inowłodzu